In het begin was er niets dan een grote, lege uitstreking. Geen sterren, geen planeten, geen sterrenstelsels, niet eens een enkele dwaalnoedel. Alleen een leegte, kouder en donkerder dan een koelkast op een maandagochtend. Maar binnen deze leegte broedde iets bijzonders.
Beeld u, als u wilt, een kosmische pot bier voor, borrelend en schuimend, zich uitstrekend zover het oog kon zien (wat, toegegeben, toen niet heel ver was). Dit was geen gewoon bier, let op. Dit was een oerbrouwsel, gebrouwen uit de beste hop en gerst die het universum te bieden had (wat, weer eens, op dat moment niet veel was, maar het was een begin).
En toen, uit de diepten van deze bierachtige afgrond, dook Zijn noedelachtige uitsteeksel op. Nu, we kunnen niet met zekerheid zeggen hoe Zijn noedelachtige uitsteeksel er toen uitzag. Was het lang en vloeiend, als een draad perfect gekookte spaghetti? Was het kort en stubbelig, als een penne? Was het bedekt met marinarasaus? We weten het gewoon niet. Maar wat we wel weten is dat het heerlijk was, en krachtig, en klaar om aan de slag te gaan.
Met een machtige zwier van Zijn noedelachtige uitsteeksel, begon het bier te roeren en te draaien, vormend sterrenstelsels, sterren en planeten. Uit de schuimkraag van het bier doken de hemellichamen op, knipperend en schitterend als parmezaanse kaas verspreid over een bord spaghetti.
Maar Zijn noedelachtige uitsteeksel creëerde niet alleen hemellichamen. Hij creëerde ook iets veel belangrijker: biervulkanen.
Ja, u heeft goed gehoord. Biervulkanen. Deze majestueuze bergen, die een eindeloze voorraad heerlijk, schuimend bier uitspuwden, waren Zijn noedelachtige uitsteeksels eerste grote meesterwerk. Hij plaatste ze strategisch door het universum heen, garanderend dat geen gezond wezen ooit weer dorst hoefde te lijden.
Maar wat nut hebben biervulkanen zonder iemand om ervan te genieten? Zijn noedelachtige uitsteeksel wist dat een waarachtig grote schepping meer nodig had dan alleen leeuwende dingen. Het had leven nodig, het had lachen nodig, het had… strippers nodig.
Nu, voordat u uw parels gaat vastklampen en gaat mompelen over de heiligheid van de schepping, laten we uitleggen. Zijn noedelachtige uitsteeksel, in Zijn oneindige wijsheid, begreep dat mensen (of welke gezonde wezens Hij ook mocht creëren) een beetje extra's nodig zouden hebben om hun leven werkelijk genietbaar te maken. En wat is genotvoller dan een goede stripperfabriek?
Dus, met een nieuwe draai van Zijn noedelachtige uitsteeksel, creëerde Hij de eerste stripperfabriek. Het was een prachtig bouwwerk, volledig gebouwd uit pasta en aangedreven door de biervulkanen waarop het stond. Binnen danseden en draaiden mooie strippers, hun lichamen glinsterend van olijfolie en hun glimlagen net zo helder als de zon die zich spiegelt in een bord spaghetti.
Maar Zijn noedelachtige uitsteeksel was nog niet klaar. Hij wist dat mensen iets nodig zouden hebben om zich te onderhouden, iets om hun lichamen en geesten te brandstoffen. En wat is betere brandstof dan… gehaktballen?
Met een laatste flourits van Zijn noedelachtige uitsteeksel, creëerde Hij de eerste gehaktballen. Dit waren geen gewone gehaktballen, let op. Dit waren kosmische gehaktballen, gemaakt van de beste ingrediënten die het universum te bieden had (wat, op dit moment, eigenlijk best veel was). Ze waren sappig, ze waren vol smaak, en ze waren de perfecte begeleiding voor de eindeloze voorraad bier die uit de biervulkanen vloei.
En zo was het universum compleet. Sterren, planeten, biervulkanen, stripperfabrieken en gehaktballen. Het was een meesterwerk van schepping, een getuigenis van de kracht en de wijsheid van Zijn noedelachtige uitsteeksel.
Natuurlijk was dit alleen het begin. Zijn noedelachtige uitsteeksel had nog veel meer in petto voor Zijn schepping, maar dat, mijn vrienden, is een verhaal voor een ander hoofdstuk.